Gecen gün aklıma geldi de biz sadece bişey isterken allah ı benimsiyoruz. düşünsenize ondan bahsederken sedece allah diyoruz ama iş dua etmeye gelince allahım diyoruz. sanki bişey isterken sadece benim tanrımsın demek gibi bişey bu. allah şöle demiş böle buyurmuş şunu yasaklamış buna sevap vercekmiş...kim allah... peki sen neden sadece dua ederken sahipleniyorsun da yasakladıklarından bahsederken ya da sevdiklerinden bahsederken allah diyorsun. O bu kadar saf mı sizce?
ha bi de şu tanrı ve allah olayı var...tanrı denince aa sen ne diyorsun o bizim allah ı mız diyen bi sürü sazan var oysa kelime manasıyla aynı tek fark kuran-ı kerimde allah kendisinden öyle bahsetmiş...
demek ki öyle hitap etmemizi istiyor diye düşünerek duygusal bi ilişkiye girilebilir tabi ama bunu inançla bagdaştırmaya kimsenin hakkı yok bence....
sahi ben buraya nerden geldim ya... ah tamam gece aklıma gelmişti tüm bunlar :))
hadi eyvallah