ufff ufffff yani...
harika bi gecenin ardından okul..hemde uluslararası ekonomi...
cinebox diye harika bi yer varmış denizlide ve ne büyük kayıp ki ben ilk defa keşfettim. şahane armut koltuklarda yata yata arkadaşaınla rahat bi salonda film izle kola iç ve de mısırrr....hersey sahane...
film de güzeldi."kurtların kardeşliği"

seviyorum seni ya....
hem de her mevsim
kışın özel getittiriyorum...
ama tek üzüldüğüm bişey var..
senin kıymetini kimse bilmiyooo.... dalındaki o asil duruşu kims efarketmiyo...
tadındaki hayat sırrına erişemiyolar... yeşilken aslında senin erik oldugunu kimseee farketmiyo

mutluyum bugün...
ne garip di mi...
sabah kalktım ve evet ya bugün mutlu olmalıyım dedim...ve mutluyum ... haaha aha
veee bugün acayip güzelim... başdöndürücüyüm :)))) ha aha haa
bu ben tam bi megalomanımmmm
hoş bişi ya... günlerdir ilk defa sağlam bi uyku çektim

evvet sevgili arkadaşalrım...
biliyorum yoksunuz ama yine de bu post size :)
madem yoksunuz neden yazıyorum belki günün birinde olursunuz...
ve işte tam o zaman hatırlamak isterim diye...
neyse şunu bilin !
ben siz olsanız da olmasanızda burdayım... korkuyorsunuz varlığımdan ! ondan belki bu kadar uzağız... napıyım... oldugunuzda eğleniyo muyum onu da pek bilmiyorum aslında...
zamanın birinde biri demişti arkadaş sadece kötü gününde yanında olan değildir; kötü günde tüm sadist insanlarda oldugu gibi herkes yanında olur(malum acı çekiyosun ve acı en iyi yakından izlenir)... ama asıl gercek arkadaşlar mutluluğunda yanında olanlardır...sen sevindiğinde...başardığında tüm ngellere ragmen....
evet dikkat edin bi mutluluğunuzda yanınızda olan arkadaşınızın gözlerinin içine bakın !
ne görüyorsunuz?
sevinç mi?
kıskançlık mı?
umutsuzluk mu?(ulen bu bok bile bi iş yaptı ben hala uyuyorum ayakta)

dorian diyor : yalnızlık beni bozmaz !
o yüzden siktirin gidin hepiniz :))

doğum günleri her sene istisnasız kutlanır !
peki ya ölüm yıldönümleri ?
bi şairin dediği gibi 20yy ölüm acıları 1 yıl sürer. hatta bazen o bile sürmüyor...sonra bi kaç sene ölüm günleri hatırlanır...
sonra o da unutulur...

geride kalanlar : özlemeyin beni.... kurtuldum sizin tüm yalanlarınızdan...

gidiyorum...

zaman çok garip bi şey ya...yani kafa larıştırıcı... yetişemiyosun yada boğuluyosun...ortası yok
dünyada hiçbi saat aynı değilmiş !
bunu duydugumda çok korkmuştum ve de çok şaşırmıştım.
düşünsenize siz kimin saatine göre yaşıyorsunuz peki?
ya da saatiniz aynı değilse nasıl hayatı paylaşıyosunuz?
öff
öfffffffff
sıkılıyorum ya
patlıcam şimdi
ya anlatmak istediğim şey aslında tam olarak bu değil...kendimi anlatıcammmm
ben saat kullanmam
sadece telefon saati var o da takoz bi telefon olduu için her kartı değiştirdiğimde (bende 4 tane hat var da) saaat gidiyo... bende o gün kimin saatine göre yaşamak istiyosam ondan saati öğreniyorum :) onun hayatına ortak oluyorum...
bu garip bi düşünce ya bazen anlayamıyorum kendimi....
sevgilimi özlediğimde mesela arıyorum saatin kaç canım diyorum ve onun saatine göre yaşıyorum. ha arada bazı kaçamaklar da oluyor tabi hoş bi çocuk gördün git saati öğren ve onunla aynı saati yaşa....
aptalca mı?
olsun
seviyorum ben